Voor alles een eerste keer

De eerste keer fietsen zonder zijwieltjes herinner ik me heel goed. Het was een gele fiets en de straat waardoor ik fietste leek eindeloos. Het moment dat ik het evenwicht te pakken had en het twee meter verder weer kwijtraakte. Geen idee hoe ik oud ik was, maar dat zal geen uitzonderlijke leeftijd geweest zijn.

Waarschijnlijk blijf ik m’n hele leven allerlei ‘eerste keren’ ervaren, maar met sommige ben ik nogal laat. Zoals het kopen van een eigen mobieltje. Ik heb er een heel verhaal aan gewijd dat je hier kunt lezen.

Afgelopen week was weer zo’n (late) mijlpaal; ik kocht voor het eerst in m’n leven een fiets. En dat terwijl ik al jaren overal op de fiets naartoe ga. Vriend en ik hebben geen auto, dus word je al snel creatief met het alternatief. Totdat ik fietste op mijn tweedehands herenfiets –hoi pap!- en de versnellingen opeens geen zin meer hadden. Het kraakte even heel heftig, het piepte even heel hard en twee seconden later zat het hele spul muurvast. Met de fiets in de hand en behoorlijk teleurgesteld dat deze misschien wel 15 jaar oude jongen het begaf, liep ik maar verder naar de eindbestemming (en ja ook weer terug).

Hoezo verplaats ik mij op een zo’n oude herenfiets? Dat begon toen m’n vader een nieuwe fiets wilde en ik besloot elke dag 12 km op en neer te fietsen naar school. Sindsdien zijn die fiets en ik onafscheidelijk. Om het jaar liet ik iets fiksen, dan weer een versnelling, dan weer een rem, dan weer een buitenbandje. Maar nooit allemaal tegelijk. Dus het viel me nooit zo op dat ‘ie al wat ouder was.

Dus toen de fiets de afgelopen week naar de fietsenmaker ging voor de zoveelste onderhoudsbeurt, kwam er net iets meer bij kijken dan het gebruikelijke..

M’n vriend begon:
“Hé Eef, misschien moet je er ook een nieuwe fietsenstandaard op laten zetten?” (zijn fiets fungeert eigenlijk als mijn fietsenstandaard).
“Hm ja, misschien wel een goed idee. Daar heb ik ’t geld nog wel voor over. Hm.. de remmen maken de laatste tijd van die walrus geluiden. Is dat erg?”
“En dat zadel kan je er zo afhalen en meenemen toch?”

Na dit gesprek belde de fietsenmaker nog om te melden dat de achterste buitenband nodig aan vervanging toe was, er zat totaal geen profiel meer op. En ja, dan tel je alles even bij elkaar op. Met pijn in mijn sentimentele hart nam ik afscheid van m’n maatje en ruilde ‘m in voor een nieuwe. Ik ben 28 jaar en heb voor het eerst in m’n leven een (tweede hands) fiets gekocht! Dat kan van de bucketlist.

 

ehblog

Continue Reading

Muurbloem

Als ik nu om me heen kijk zie ik veel tieners met grote fietskratten, witte ‘Adidasjes’, donkergroene bomberjacks en af en toe een rode baseball-cap. Ik kom daarmee tot de conclusie dat vergeleken met hen, ik echt zo’n net-niet-puber ben geweest. Wel heel hard proberen, maar een beetje veel de plank misslaan. Make-up heb ik bijvoorbeeld nooit eerder fatsoenlijk uitgevonden dan toen ik 16 jaar werd. Als ik nagellak wilde dragen, was dat een laagje Tipp-ex. In het geheim speelde ik nog met Barbies en poppen. En van het woord stappen kreeg ik het Spaans benauwd. Een geweldig gevoel voor stijl was mij helaas ook niet gegund. Dat was overigens allemaal prima.

littleeef

Continue Reading

Sociaal ongemakkelijke situaties deel 2: de sportschool

Wat?! Evelien in de sportschool?! Inderdaad de laatste plek waar ik gezocht word. Ik schreeuwde altijd dat je zoiets ook wel buiten of thuis kunt doen met een paar pakken suiker. In de praktijk doet niemand dat, ik ook niet. Ik vond het tijd worden om iets van spieren te kweken (waar zaten jullie al die tijd?). Daarbij had ik me dit jaar voorgenomen om ongemakkelijke situaties in elk geval niet te vermijden. Welke omgeving is nou nog ongemakkelijker dan de sportschool? Ik ben het nog niet tegenkomen (in sauna’s kom ik niet). Ik sla dus even twee vliegen in één klap, hoppa.

jump5

Continue Reading

Ik maakte een illustratie voor een kinderboek!

boek_2

Jeej, eindelijk kan ik het laten zien! Ik heb namelijk afgelopen woensdag een prachtig boek in ontvangst mogen nemen, waar ik aan mee heb gewerkt. Via via ben ik in het voorjaar gevraagd om vrijwillig mee te doen aan dit leuke project. Kinderen van groep 7/8 van basisscholen in en rondom Venlo (huh? ja lang verhaal, voor nu niet belangrijk) mochten een verhaal verzinnen dat zij graag zouden lezen.

Continue Reading

Met dit schilderij ben ik klaar

deliver_2

En wel op twee manieren. Ik heb ‘m afgemaakt en daarnaast ben er ook echt klaar mee. Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest en dat weet ik nu nog niet. Misschien vind ik dit over 5 jaar regelrechte kitsch of gewoon heel lelijk, maar wat ik er op dit moment van vind laat ik nog even in het midden.

Continue Reading