Een creatief experimentje

Al veel te lang riep ik dat ik een keer wat anders wilde maken. Gewoon m’n fantasie de vrije loop laten. Dat heb ik gedaan. Het duurde wel even, want zonder plan kan ik heel lang staren en daardoor minder schilderen. Maar het is gelukt. Ik weet niet helemaal zeker wat ik er van vind, maar schilderen zonder plan beviel in elk geval wel.

Continue Reading

Bereikbaar of niet bereikbaar, dat is de vraag

Je komt het steeds vaker tegen: mensen die massaal meer offline willen gaan en deze uitdaging graag zoveel mogelijk online delen. Vind ik dan wel weer grappig. Het offline gaan wordt dan vaak als een detox omschreven. Even lekker mindfull zijn en tot jezelf komen. Detoxen doe je niet je hele leven, dat doe je een week of zo. Om vervolgens weer volledig slaaf van je smartphone en bijbehorende apps te worden. Misschien nog wel meer dan daarvoor. Een beetje hetzelfde principe als 10 dagen geen snacks eten en op dag 11 een hele taart naar binnen schuiven. Maar dan kun je wel delen hoe ongelooflijk zwaar die ene week was. En hoe makkelijk WhatsApp eigenlijk is.

Continue Reading

Even over dat ‘body positivity’

Zoals altijd hol ik achter de feiten aan, want dit onderwerp is a heel lang hot and happening en bijna iedereen heeft z’n mening al gegeven of geeft er niets om. Ik ben zeker geen tegenstander, maar je kunt ook iets té positief worden.

Allereerst: he-le-maal prima, dat promoten van zelfliefde (behalve dat woord, brr). Maar sommige dames gaan nogal ver. Het zijn toch met name dames die deze beweging vorm geven.

Waar ik het over heb? Het normaliseren van iets dat al normaal is. Iedereen weet dat het bestaat, maar niemand zit te wachten op een fotoreportage bedoeld voor het bloody internet. De online wereld stond laatst weer op kop doordat een dame iets op Instagram plaatste waardoor ze 150 volgers kwijtraakte. Dat moet heftig geweest zijn. Dat was het niet per se, maar wel iets waarvan mijn 80-jarige ziel dacht: misschien had dit niet gehoeven.

Continue Reading

Toerist in Stockholm

Eerste reacties: “Oh Stockholm, super leuk! Daar wil ik ook zeker weer eens naartoe.” Tweede reactie: “Wel heel duur.”

Precies wat ik wil horen net nadat ik twee minuten geleden een citytripje in het hoogseizoen naar Stockholm heb geboekt. We waren niet heel erg op tijd met boeken, maar dat mocht de pret niet drukken, het vliegtuig had nog wel plek voor twee. Ironisch genoeg zaten we langer in de trein naar Amsterdam, dan in het vliegtuig naar Stockholm. Leven van een Achterhoeker.

Continue Reading

Als traplopen een ding wordt

Een tijdje geleden studeerde ik nog en ging ik altijd met de trein op en neer. Het station in Arnhem was zolang ik er gebruik van maakte altijd in verbouwing. En boy, wat ben ik blij dat ik toen niet zo nadacht over traplopen. Minstens 3 steile stalen trappen (=glad!) trotseerde ik toen iedere dag. Twee keer.

Vandaag de dag ben ik gaan nadenken over traplopen. Nee, ik weet ook niet waarom. Ik struikel dan ook steeds vaker. Sinds een aantal jaartjes slaan mijn hersens op tilt als ik een trap op moet zonder leuning in de buurt en zeker bij zo één waarbij je tussen de treden door kunt kijken *horror*. Wel balen, want eerder deed ik dit min of meer met m’n ogen dicht. Mede vanwege het feit dat ik om 08.30 uur al in Arnhem was. Waar is dit ooit misgegaan?

traplopen_2

Continue Reading