Op vakantie met je ouders?!

vakantie_3

Voor mijn gevoel ben ik nooit een hele irritante puber geweest. Ouders: corrigeer gerust waar nodig. Mij ontzettend afzetten tegen mijn ouders zat er dus ook niet in. Mee gaan op vakantie vond ik heel normaal en ook echt leuk. De meeste lezers zullen denken: het is ook heel leuk om met je ouders op vakantie te gaan! Maar dan word je een keer 12 jaar en wil je toch wat anders.

Continue Reading

Een beetje smetvrees

 

smetvrees_1

Het moest er toch een keer van komen. Iedere keer word ik weer betrapt op wat andere mensen smetvrees noemen. Ik maar denken dat het normaal was. Daarom dit keer een verhaal waarover niet ik, maar jij je kunt verwonderen.

Het is op gaan vallen toen ik ging samenwonen, ruim 2 jaar geleden nu. Dan kijk je elkaar net wat meer op de vingers en lijken de dingen die ik als normaal beschouw ineens van een andere planeet te komen. Schoonmaken is niet m’n hobby, maar ik vind het wel noodzakelijk. Toen ik nog onderdeel van het huishouden van m’n ouders was, was ik niet de persoon die zich druk maakte om viezigheid. Ik liet kruimels achter op de aanrecht, zette de vaatwasser niet aan, haalde geen kalkaanslag weg en liet kattenharen rondslingeren als confetti (sorry mam). Het was qua hygiëne alles behalve verstandig dat ik op mezelf zou gaan wonen. Het zou een zwijnenstal worden.

Continue Reading

We hebben ‘m allemaal: de la

Dit verhaal kwam tot stand door een stel dat ik tegenkwam, al shoppende in de Lidl. Het betreffende stel duwde een halfvolle winkelwagen voor zich uit terwijl ze samen besloten wat daar in mocht en wat niet.

Hij: “Aardappels. Hebben we geen aardappels nodig?”
Zij: “Nee, hebben we nog.”
Hij: “Weet je het zeker? Ik heb niks gezien.”
Zij: “Jawel, in de la.”
Hij: “Oh. Oh ja, oké.”

Daar heb je ‘m: de la. Verdere uitleg was niet nodig. Hij wist welke la ze bedoelde. Dit was zo’n moment waarop ik me realiseerde dat ik meer gemeen heb met de rest van de wereld dan ik dacht. Zij hebben ook een la! Of in elk geval zodanige codetaal dat ik zelfs zou weten welke la zij bedoelt. Je weet wel, de la.

dela_3

Continue Reading

Voor alles een eerste keer

De eerste keer fietsen zonder zijwieltjes herinner ik me heel goed. Het was een gele fiets en de straat waardoor ik fietste leek eindeloos. Het moment dat ik het evenwicht te pakken had en het twee meter verder weer kwijtraakte. Geen idee hoe ik oud ik was, maar dat zal geen uitzonderlijke leeftijd geweest zijn.

Waarschijnlijk blijf ik m’n hele leven allerlei ‘eerste keren’ ervaren, maar met sommige ben ik nogal laat. Zoals het kopen van een eigen mobieltje. Ik heb er een heel verhaal aan gewijd dat je hier kunt lezen.

Continue Reading

The Undertakers | nieuw schilderij

undertakes_room

Door dit schilderij heb ik mijn innerlijke Bob Ross ontdekt. Heel leuk om de kwast eens in de pot te laten en te experimenteren met een paletmes. Een beetje berg heb je dan zo geschilderd. Waarom bergen? Dit gaat mega zweverig klinken maar ik heb hiervan gedroomd. Niet om Bob Ross na te doen, maar wel van dit beeld. Een verlaten dorp midden in de bergen.  Dat het dan weer overmeesterd wordt door raven/kraaien is een latere toevoeging. Vandaar ook de titel The Undertakers. Erg leuk om te doen, titels verzinnen. Het liefst een beetje dubbelzinnig.

Continue Reading