NO-vember voor YouTube en Instagram

Waar iedereen die meedoet aan ‘Movember’ lekker zijn of haar snor laten staan, wil ik november net even een ander doel geven. Een snor heb ik toch al, maar die kun je gewoon niet zo heel goed zien. 🙂

In het voorjaar van 2019 ben ik een keer heel dapper geweest en heb ik YouTube voor een maand opgegeven. M’n moeder keek heel onbegrijpelijk toen ik dat als een echte uitdaging presenteerde. Ze kon zich niks voorstellen van de impact die dat wel of niet had. Ze zit al wel op Facebook en Instagram, maar de oneindige put van YouTube is ze (nog) niet ingeklommen. Haar generatie heeft het druk met andere dingen die zich nog wél buiten het web afspelen. Iets met veel echte sociale contacten en een redelijke grote tuin hebben.

Mijn conclusie was gelukkig dat ook mijn leven niet instortte of stilstond toen ik YouTube een maandje links liet liggen. Ik kan me zelfs herinneren dat ik er heel rustig van werd.

Ik dacht; laat ik die rust weer eens opzoeken. Alleen zet ik voor mijn doen nu gewoon wat hoger in.  

Continue Reading

Geschilderd | juli, augustus

Ja, dat was sneller dan verwacht. Alhoewel, ik loop natuurlijk al een beetje achter. In mijn laatste post gaf ik een sneak peek van een schilderij dat nu af is! Deze vond ik erg leuk om te doen en dat is er waarschijnlijk ook wel aan af te zien.

Continue Reading

Geschilderd | april, mei, juni

Ik kan corona de schuld geven van mijn achterstallige schilder ‘challenge’, maar doe ik niet. Ik had gewoon niet zoveel zin de afgelopen tijd. Is ook prima. Wel kan ik íets laten zien, want ik zou mijn muur een kleine make-over geven en voorzien van bloemen. Dat heb ik gedaan. Ik weet nog niet zeker wat ik er van moet vinden. Het is niet helemaal geworden wat ik voor ogen had, maar ik vond het ook gewoon een beetje saai om te doen. Ik ben geen bloemen schilder. Voor nu vind ik het wel best en wie weet wat ik er weer overheen kladder in de toekomst.

Continue Reading

Geschilderd | februari & maart

Ergens op 1/3e van februari had ik helemaal zin om eens heel wat anders te schilderen. Wees gewaarschuwd: dat roep ik altijd. Ik vind landschappen of uitvergrote stillevens nog altijd een mooi onderwerp en dus niet zo gek dat ik daar gewoon weer op uit kwam. Eigenlijk schilder ik gewoon het liefst wat ik zelf graag zie.

Dus herinner je je deze nog?

Natuurlijk, vers van de pers uit mijn laatste blogpost. Wat heb ik gevochten en vooral heel chagrijnig naar mijn ezel zitten staren de afgelopen twee maanden. Ik kwam er maar niet uit en het beeld dat ik gekozen had ‘voelde’ ook niet goed. Of zo. Dat is iets wat ik niet goed kan uitleggen, maar ’t keek niet lekker weg zeg maar.
Daarbij ben ik vaak een beetje te gehaast voor m’n ezel gaan zitten en wilde ik te snel resultaat zien. Da’s ook een valkuil trouwens. Maar aangezien we afgelopen weekend nul plannen hadden ben ik er eens rustig voor gaan zitten. En dat werkte een stuk beter. Ik heb lekker muziek geluisterd met het raam wagenwijd open en kwam zo tot het onderstaande resultaat. Het is nog niet helemaal af, maar ik denk dat ik geen hele grote veranderingen meer aanbreng. En als ik dat wel doe dan laat ik ’t alsnog wel een keer zien.

Continue Reading